![\"\"](\"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/globlog_post_5.avif\")
<\/figure>\n\n\n\n– „Nie zabijaj mnie, dam ci za to dobr\u0105 rad\u0119! Jeste\u015b w drodze za z\u0142otym ptakiem, a dzi\u015b wiecz\u00f3r dojdziesz do wsi, gdzie naprzeciw siebie stoj\u0105 dwie gospody. Jedna jest jasno o\u015bwietlona, a w \u015brodku jest weso\u0142o, lecz id\u017a do drugiej, cho\u0107by nawet si\u0119 tobie marnie spodoba\u0142a.”<\/p>\n\n\n\n
Jak takie g\u0142upie zwierz\u0119 mo\u017ce mi da\u0107 rozs\u0105dn\u0105 rad\u0119? Pomy\u015bla\u0142 kr\u00f3lewicz i nacisn\u0105\u0142 spust. W lisa jednak nie trafi\u0142, a ten wyci\u0105gn\u0105\u0142 ogon i czmychn\u0105\u0142 w las. Kr\u00f3lewicz ruszy\u0142 w dalsz\u0105 drog\u0119 i wieczorem doszed\u0142 do wsi, gdzie sta\u0142y obie gospody. W jednej \u015bpiewali i skakali, druga by\u0142a licha i obskurna z wygl\u0105du. By\u0142bym g\u0142upcem, pomy\u015bla\u0142, gdybym, poszed\u0142 do tej pod\u0142ej gospody a pi\u0119kn\u0105 zostawi\u0142 na boku. Poszed\u0142 wi\u0119c tam, gdzie by\u0142o weso\u0142o, \u017cy\u0142 tam hucznie, zapomnia\u0142 o ptaku, ojcu i wszystkich dobrych naukach.<\/p>\n\n\n\n
Gdy min\u0105\u0142 pewien czas, a najstarszy syn wci\u0105\u017c i wci\u0105\u017c nie wraca\u0142 do domu, ruszy\u0142 w drog\u0119 drugi by znale\u017a\u0107 z\u0142otego ptaka. Tak jak starszego i jego spotka\u0142 lis i da\u0142 mu dobr\u0105 rad\u0119, za kt\u00f3r\u0105 ten nie poszed\u0142. Doszed\u0142 przed obie gospody, a w oknie jednej z nich, z kt\u00f3rej dochodzi\u0142y krzyki rado\u015bci, sta\u0142 jego brat i go wo\u0142a\u0142. Nie umia\u0142 si\u0119 oprze\u0107, wszed\u0142 wi\u0119c i \u017cy\u0142 tam w rozkoszy.<\/p>\n\n\n\n
Zn\u00f3w min\u0105\u0142 pewien czas. Tym razem chcia\u0142 wyruszy\u0107 najm\u0142odszy, by spr\u00f3bowa\u0107 szcz\u0119\u015bcia. Ojciec jednak nie chcia\u0142 da\u0107 zgody.<\/p>\n\n\n\n
– „Daremnie” – rzek\u0142. – „Ten nie lepiej znajdzie z\u0142otego ptaka ni\u017c jego bracia, a gdy spotka go nieszcz\u0119\u015bcie, nie da sobie rady, brakuje mu go najbardziej.”<\/p>\n\n\n\n
Lecz w ko\u0144cu, gdy nie odnajdywa\u0142 spokoju, pozwoli\u0142 mu i\u015b\u0107. Przed lasem zn\u00f3w siedzia\u0142 lis, prosi\u0142 o swe \u017cycie i udzieli\u0142 mu dobrej rady.<\/p>\n\n\n\n
M\u0142odzieniec by\u0142 dobry i rzek\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– „B\u0105d\u017a spokojny, lisku, nie zrobi\u0119 ci nic z\u0142ego!”<\/p>\n\n\n\n
– „Nie po\u017ca\u0142ujesz” – odpowiedzia\u0142 lis. – „A \u017ceby\u015b szybciej doszed\u0142, wejd\u017a na m\u00f3j ogon.”<\/p>\n\n\n\n
I ledwo na nim usiad\u0142, lis zacz\u0105\u0142 biec, na hurra, \u017ce a\u017c w\u0142osy w wietrze gwizda\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Gdy dotarli do wsi, m\u0142odzieniec zsiad\u0142, pos\u0142ucha\u0142 dobrej rady i zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 nie ogl\u0105daj\u0105c si\u0119 do ma\u0142ej gospody, gdzie w spokoju przenocowa\u0142. Nast\u0119pnego ranka, siedzia\u0142 ju\u017c tam lis i rzek\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– „Powiem ci jeszcze, co masz robi\u0107. Id\u017a zawsze prosto do przodu, a\u017c w ko\u0144cu dojdziesz do zamku, przed kt\u00f3rym le\u017cy ca\u0142a chmara \u017co\u0142nierzy. Nie troszcz si\u0119 o to, bo wszyscy b\u0119d\u0105 spa\u0107 i chrapa\u0107, przejd\u017a mi\u0119dzy nim prosto do zamku, id\u017a przez wszystkie izby, w ko\u0144cu znajdziesz komnat\u0119, gdzie wisi z\u0142oty ptak w drewnianej klatce. Obok b\u0119dzie sta\u0142a pusta klatka ze z\u0142ota pe\u0142na przepychu, ale strze\u017c si\u0119, by\u015b nie wyj\u0105\u0142 ptaka z jego lichej klatki i w\u0142o\u017cy\u0142 do tej wspania\u0142ej, inaczej b\u0119dzie z tob\u0105 bardzo \u017ale.”<\/p>\n\n\n\n
Po tych s\u0142owach lis zn\u00f3w wyci\u0105gn\u0105\u0142 ogon, a kr\u00f3lewicz usiad\u0142 na nim. Pop\u0119dzili potem jak burza, \u017ce w\u0142osy na wietrze gwizda\u0142y. Gdy dotarli pod zamek, wszystko zastali tak, jak lis to powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Kr\u00f3lewicz doszed\u0142 do komnaty, gdzie w drewnianej klatce siedzia\u0142 z\u0142oty ptak, a z\u0142ota klatka sta\u0142a obok, trzy z\u0142ote jab\u0142ka le\u017ca\u0142y w izbie doko\u0142a. Pomy\u015bla\u0142 sobie, \u017ce by\u0142oby \u015bmiesznie, gdyby trzyma\u0142 tak pi\u0119knego ptaka w pod\u0142ej i brzydkiej klatce, otworzy\u0142 wi\u0119c drzwi, z\u0142apa\u0142 go i wsadzi\u0142 do z\u0142otej.<\/p>\n\n\n\n W tej chwili ptak przera\u017aliwie krzykn\u0105\u0142. \u017bo\u0142nierze obudzili si\u0119, wpadli do \u015brodka i poprowadzili go wi\u0119zienia. Nast\u0119pnego ranka postawiono go przed s\u0105dem, a poniewa\u017c wszystko wyzna\u0142, skazano go na \u015bmier\u0107. Kr\u00f3l jednak rzek\u0142, \u017ce pod jednym warunkiem podaruje mu \u017cycie, a mianowicie je\u015bli przyprowadzi z\u0142otego konia, kt\u00f3ry biega szybciej ni\u017c wiatr. W nagrod\u0119 b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 za\u015b zatrzyma\u0107 z\u0142otego ptaka.<\/p>\n\n\n\n Kr\u00f3lewicz wyruszy\u0142 w drog\u0119, westchn\u0105\u0142 tylko i by\u0142 smutny, bo gdzie niby mia\u0142 szuka\u0107 z\u0142otego konia? Wtem ujrza\u0142 starego przyjaciela, lisa siedz\u0105cego na drodze.<\/p>\n\n\n\n – „Widzisz” – rzek\u0142 lis. – „Sta\u0142o si\u0119 tak, bo mnie nie us\u0142ucha\u0142e\u015b! Lecz b\u0105d\u017a dobrej my\u015bli, ale zatroszcz\u0119 si\u0119 o ciebie i powiem ci, jak trafi\u0107 do z\u0142otego konia. Musisz i\u015b\u0107 prost\u0105 drog\u0105, a trafisz do zamku, gdzie w stajni stoi ko\u0144. Przed stajni\u0105 b\u0119d\u0119 le\u017celi stajenni, lecz b\u0119d\u0105 spa\u0107 i chrapa\u0107. B\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 w spokoju wyprowadzi\u0107 konia. Ale musisz uwa\u017ca\u0107 na jedno: Za\u0142\u00f3\u017c mu liche siod\u0142o z drewna i sk\u00f3ry, a nie z\u0142ote, kt\u00f3re le\u017cy obok, inaczej b\u0119dzie z tob\u0105 \u017ale.”<\/p>\n\n\n\n Potem lis wyci\u0105gn\u0105\u0142 ogon, a kr\u00f3lewicz usiad\u0142 na nim i pop\u0119dzili jak wiatr, \u017ce w\u0142osy na wietrze gwizda\u0142y. Wszystko by\u0142o tak, jak lis powiedzia\u0142, doszed\u0142 do stajni, gdzie sta\u0142 z\u0142oty ko\u0144. Lecz gdy chcia\u0142 ju\u017c na\u0142o\u017cy\u0107 liche siod\u0142o, pomy\u015bla\u0142 sobie:<\/p>\n\n\n\n – „To ha\u0144ba dla tak pi\u0119knego zwierz\u0119cia, je\u015bli nie za\u0142o\u017c\u0119 dobrego siod\u0142a, kt\u00f3re mu si\u0119 nale\u017cy.”<\/p>\n\n\n\n Ledwo jednak z\u0142ote siod\u0142o dotkn\u0119\u0142o konia, a ten zacz\u0105\u0142 g\u0142o\u015bno r\u017ce\u0107.<\/p>\n\n\n\n Stajenni pobudzili si\u0119, pochwycili m\u0142odzie\u0144ca i wrzucili do wi\u0119zienia. Nast\u0119pnego ranka skazano go przed s\u0105dem na \u015bmier\u0107, lecz kr\u00f3l obieca\u0142 darowa\u0107 mu \u017cycie i jeszcze z\u0142otego konia na dodatek, je\u015bli przyprowadzi pi\u0119kn\u0105 kr\u00f3lewn\u0119 ze z\u0142otego zamku.<\/p>\n\n\n\n M\u0142odzieniec ruszy\u0142 w drog\u0119 z ci\u0119\u017ckim sercem. Na szcz\u0119\u015bcie wkr\u00f3tce spotka\u0142 wiernego lisa.<\/p>\n\n\n\n – „Powinienem zostawi\u0107 ci\u0119 w nieszcz\u0119\u015bciu” – rzek\u0142 lis. – „Ale ci wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 i jeszcze raz pomog\u0119 ci w biedzie. Twoja droga poprowadzi ci\u0119 prosto do z\u0142otego zamku. Dojdziesz tam wieczorem, a w nocy, gdy b\u0119dzie cicho, pi\u0119kna kr\u00f3lewna p\u00f3jdzie do \u0142a\u017ani, by si\u0119 w niej wyk\u0105pa\u0107. Gdy wejdzie, podejd\u017a do niej szybko i poca\u0142uj j\u0105. Wtedy p\u00f3jdzie za tob\u0105 i b\u0119dziesz j\u0105 m\u00f3g\u0142 wyprowadzi\u0107. Nie pozw\u00f3l tylko, by si\u0119 przedtem z rodzicami po\u017cegna\u0142a, inaczej b\u0119dzie z tob\u0105 \u017ale.”<\/p>\n\n\n\n Potem lis wyci\u0105gn\u0105\u0142 sw\u00f3j ogon, kr\u00f3lewicz usiad\u0142 na nim i pognali jak wiatr, \u017ce a\u017c w\u0142osy na wietrze gwizda\u0142y. Gdy dotar\u0142 do z\u0142otego zamku, by\u0142o tak, jak powiedzia\u0142 to lis. Czeka\u0142 do p\u00f3\u0142nocy, a gdy wszystko spa\u0142o w g\u0142\u0119bokim \u015bnie i dziewica sz\u0142a do \u0142a\u017ani, wyskoczy\u0142 jej naprzeciw i poca\u0142owa\u0142. Powiedzia\u0142a, \u017ce ch\u0119tnie z nim p\u00f3jdzie, prosi\u0142a go tylko b\u0142agalnie, by jej po\u017cegna\u0107 si\u0119 z rodzicami. Na pocz\u0105tku opiera\u0142 si\u0119 jej pro\u015bbom, lecz gdy ona wci\u0105\u017c p\u0142acz\u0105c pad\u0142a mu do st\u00f3p, ust\u0105pi\u0142. Lewo dziewica podesz\u0142a do \u0142o\u017ca swego ojca, obudzi\u0142 si\u0119 on i wszyscy inni, kt\u00f3rzy byli w zamku, pochwycili m\u0142odzie\u0144ca i wsadzili do wi\u0119zienia.<\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pnego raka kr\u00f3l rzek\u0142 do niego:<\/p>\n\n\n\n – „Straci\u0142e\u015b swe \u017cycie, mo\u017cesz jeszcze zyska \u0142ask\u0119, je\u015bli zniesiesz g\u00f3r\u0119, kt\u00f3ra le\u017cy przed moimi oknami i wyjrze\u0107 przez nie nie pozwala, a musisz to zrobi\u0107 wci\u0105gu o\u015bmiu dni. Je\u015bli ci si\u0119 to uda, dostaniesz moj\u0105 c\u00f3rk\u0119 w nagrod\u0119.”<\/p>\n\n\n\n Kr\u00f3lewicz zacz\u0105\u0142 kopa\u0107, przesypywa\u0142 ziemi\u0119 bez ustanku, a gdy po siedmiu dniach zobaczy\u0142, jak ma\u0142o dokona\u0142, a jego praca zada\u0142a mu si\u0119 jakby jej nie by\u0142o, popad\u0142 w wielki smutek i straci\u0142 nadziej\u0119. Wieczorem si\u00f3dmego dnia pojawi\u0142 si\u0119 lis i rzek\u0142:<\/p>\n\n\n\n – „Nie zas\u0142ugujesz na moj\u0105 pomoc, lecz id\u017a i po\u0142\u00f3\u017c si\u0119 spa\u0107, wykonam t\u0119 prac\u0119 za ciebie.”<\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pnego ranka, gdy si\u0119 obudzi\u0142 i wyjrza\u0142 przez okno, g\u00f3ra znikn\u0119\u0142a. M\u0142odzieniec pe\u0142en rado\u015bci pospieszy\u0142 do kr\u00f3l i powiedzia\u0142 mu, \u017ce spe\u0142ni\u0142 si\u0119 jego warunek, a kr\u00f3l, czy chcia\u0142 czy nie, musia\u0142 dotrzyma\u0107 s\u0142owa i odda\u0107 mu sw\u0105 c\u00f3rk\u0119.<\/p>\n\n\n\n Odeszli wi\u0119c we dwoje, a nie trwa\u0142o d\u0142ugo, gdy przyszed\u0142 do nich lis.<\/p>\n\n\n\n – „To co najlepsze ju\u017c masz, ale do dziewicy ze z\u0142otego zamku nale\u017cy te\u017c z\u0142oty ko\u0144.”<\/p>\n\n\n\n – „Jak mam go dosta\u0107?” – zapyta\u0142 m\u0142odzieniec.<\/p>\n\n\n\n – „Ju\u017c ci m\u00f3wi\u0119” – odpowiedzia\u0142 lis. – „Najpierw przeprowad\u017a kr\u00f3lowi, kt\u00f3ry ci\u0119 wys\u0142a\u0142, t\u0119 pi\u0119kn\u0105 dziewic\u0119. B\u0119dzie to nies\u0142ychana rado\u015b\u0107, dadz\u0105 ci ochoczo z\u0142otego konia i sprezentuj\u0105 ci go. Natychmiast usi\u0105d\u017a na niego, a na po\u017cegnanie podaj wszystkim r\u0119k\u0119, na ko\u0144cu pi\u0119knej dziewicy, a gdy j\u0105 z\u0142apiesz, wci\u0105gnij j\u0105 za jednym zamachem na konia i uciekaj. Nikt nie jest w stanie ci\u0119 dogoni\u0107, bo ko\u0144 \u00f3w biega szybciej ni\u017c wiatr.”<\/p>\n\n\n\n Wszystko szcz\u0119\u015bliwie si\u0119 wype\u0142ni\u0142o, a kr\u00f3lewicz prowadzi\u0142 w dal pi\u0119kn\u0105 dziewic\u0119 na z\u0142otym koniu. Lis nie zostawa\u0142 z ty\u0142u i rzek\u0142 do m\u0142odzie\u0144ca:<\/p>\n\n\n\n – „Pomog\u0119 ci te\u017c przy z\u0142otym ptaku. Gdy b\u0119dziesz blisko zamku, gdzie znajduje si\u0119 ptak, ka\u017c dziewicy zsi\u0105\u015b\u0107 i zostaw j\u0105 w mojej opiece. Potem jed\u017a na z\u0142otym koniu na zamkowy dziedziniec. W tej chwili rado\u015b\u0107 ich b\u0119dzie wielka i wynios\u0105 ci ptaka. Gdy b\u0119dziesz mia\u0142 w r\u0119ku klatk\u0119, pop\u0119d\u017a konia z powrotem do nas i odbierz dziewic\u0119.”<\/p>\n\n\n\n Gdy podst\u0119p si\u0119 powi\u00f3d\u0142, kr\u00f3lewicz chcia\u0142 wr\u00f3ci\u0107 ze swoim skarbem do domu, a wtedy lis rzek\u0142:<\/p>\n\n\n\n – „Teraz musisz wynagrodzi\u0107 moj\u0105 opiek\u0119.”<\/p>\n\n\n\n – „Czego \u017c\u0105dasz za to?” – zapyta\u0142 m\u0142odzieniec.<\/p>\n\n\n\n – „Gdy dojedziemy do tego lasu, zastrzel mnie i odr\u0105b mi g\u0142ow\u0119 i \u0142apy.”<\/p>\n\n\n\n – „To by dopiero by\u0142a wdzi\u0119czno\u015b\u0107!” – rzek\u0142 kr\u00f3lewicz. – „Za nic nie mog\u0119 ci tego obieca\u0107.”<\/p>\n\n\n\n Lis za\u015b rzek\u0142:<\/p>\n\n\n\n – „Je\u015bli nie chcesz tego zrobi\u0107, musz\u0119 ci\u0119 opu\u015bci\u0107, lecz zanim odejd\u0119, dam ci jeszcze jedn\u0105 dobr\u0105 rad\u0119. Strze\u017c si\u0119 dw\u00f3ch rzeczy: nie kupuj szubienicznego mi\u0119sa i nie siadaj na brzegu studni!”<\/p>\n\n\n\n Po tych s\u0142owach pobieg\u0142 do lasu. M\u0142odzieniec pomy\u015bla\u0142 sobie:<\/p>\n\n\n\n – „Dziwne to zwierz\u0119, ma tyle dziwactw. Kto kupi szubieniczne mi\u0119so? A ochota, by usi\u0105\u015b\u0107 na brzegu studni, jako\u015b jeszcze nigdy mnie nie nasz\u0142a.”<\/p>\n\n\n\n Pojecha\u0142 ze swoj\u0105 dziewczyn\u0105 dalej, a droga jego wiod\u0142a przez wie\u015b, w kt\u00f3rej zostali jego dwaj bracia.<\/p>\n\n\n\n A by\u0142 tam wielki tumult i zbiegowisko. Gdy zapyta\u0142, co si\u0119 dzieje, dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce maj\u0105 wiesza\u0107 dwoje ludzi. Gdy podszed\u0142 bli\u017cej, zobaczy\u0142, \u017ce to jego bracia, kt\u00f3rzy dopu\u015bcili si\u0119 wszelkiego z\u0142a i swe dobro roztrwonili. Zapyta\u0142, czy nie mo\u017cna by ich uwolni\u0107.<\/p>\n\n\n\n – „Je\u015bli zechcecie za nich zap\u0142aci\u0107” – odpowiedzieli ludzie. – „Ale po c\u00f3\u017c wam trwoni\u0107 wasze pieni\u0105dze na tych z\u0142oczy\u0144c\u00f3w by ich wykupywa\u0107?”<\/p>\n\n\n\n Nie zastanawia\u0142 si\u0119, zap\u0142aci\u0142 za nich, a gdy ich oddano, ruszyli razem w podr\u00f3\u017c.<\/p>\n\n\n\n Dojechali do lasu, gdzie po raz pierwszy spotkali lisa, a \u017ce by\u0142o tam ch\u0142odno i przyjemnie, gdy s\u0142o\u0144ce pali\u0142o, rzekli obaj bracia:<\/p>\n\n\n\n – „Odpocznijmy troch\u0119 przy studni, zjedzmy i wypijmy!”<\/p>\n\n\n\n Zgodzi\u0142 si\u0119, a podczas rozmowy zapomnia\u0142 si\u0119 i usiad\u0142 na brzegu studni nie spodziewaj\u0105c si\u0119 niczego z\u0142ego, ale bracia jego pchn\u0119li go ty\u0142em do studni, wzi\u0119li jego dziewic\u0119, konia i ptaka i ruszyli ku domowi do ojca swego.<\/p>\n\n\n\n – „Przynosimy nie tylko z\u0142otego ptaka” – rzekli. – „Zdobyli\u015bmy te\u017c z\u0142otego konia i dziewic\u0119 ze z\u0142otego zamku.”<\/p>\n\n\n\n Wielka by\u0142a rado\u015b\u0107, ale ko\u0144 nie jad\u0142, ptak nie \u015bpiewa\u0142, a dziewica siedzia\u0142a i p\u0142aka\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Najm\u0142odszy brat nie zgin\u0105\u0142 jednak. Studnia na szcz\u0119\u015bcie by\u0142a wyschni\u0119ta, a upad\u0142 na mi\u0119kki mech bez szkody. Nie m\u00f3g\u0142 jednak wyj\u015b\u0107. Tak\u017ce i w tej biedzie lis go nie opu\u015bci\u0142, zeskoczy\u0142 do niego i go z\u0142aja\u0142, \u017ce zapomnia\u0142 o jego radzie.<\/p>\n\n\n\n – „Nie mog\u0119 ci\u0119 jednak tak zostawi\u0107” – rzek\u0142. – „Pomog\u0119 ci wyj\u015b\u0107 na \u015bwiat\u0142o dnia.”<\/p>\n\n\n\n Powiedzia\u0142 mu, by chwyci\u0142 za jego ogon i mocno si\u0119 trzyma\u0142, wyci\u0105gn\u0105\u0142 go potem do g\u00f3ry.<\/p>\n\n\n\n – „Niebezpiecze\u0144stwo jeszcze nie min\u0119\u0142o” – rzek\u0142 lis. – „Twoi bracia nie byli pewni twej \u015bmierci i w lesie rozstawili stra\u017ce, by ci\u0119 zabili, gdyby\u015b si\u0119 pokaza\u0142.”<\/p>\n\n\n\n Przy drodze siedzia\u0142 tam pewien biedny cz\u0142ek, z kt\u00f3rym m\u0142odzieniec zamieni\u0142 si\u0119 na ubrania i w ten spos\u00f3b uda\u0142 si\u0119 na kr\u00f3lewski dw\u00f3r. Nikt go nie pozna\u0142, ale ptak zacz\u0105\u0142 \u015bpiewa\u0107, ko\u0144 zacz\u0105\u0142 je\u015b\u0107, a pi\u0119kna dziewica przesta\u0142a p\u0142aka\u0107.<\/p>\n\n\n\n Kr\u00f3l zapyta\u0142 zdziwiony:<\/p>\n\n\n\n – „Co to ma znaczy\u0107?”<\/p>\n\n\n\n A dziewica rzek\u0142a:<\/p>\n\n\n\n – „Nie wiem, ale by\u0142am taka smutna, a teraz jestem weso\u0142a, jakby wr\u00f3ci\u0142 m\u00f3j prawdziwy narzeczony.”<\/p>\n\n\n\n Opowiedzia\u0142a mu wszystko, co si\u0119 sta\u0142o, cho\u0107 bracia grozili jej \u015bmierci\u0105, gdyby co\u015b zdradzi\u0142a. Kr\u00f3l rozkaza\u0142 sprowadzi\u0107 wszystkich ludzi, kt\u00f3rzy byli w zamku, przyszed\u0142 wi\u0119c i m\u0142odzieniec jako biedny cz\u0142ek w swych \u0142achach, lecz dziewica pozna\u0142a go od razu i zawis\u0142a mu na szyi. Bezbo\u017cni bracia zostali pojmani i straceni, on za\u015b po\u015blubi\u0142 pi\u0119kn\u0105 dziewic\u0119 wyznaczony na spadkobierc\u0119 kr\u00f3la.<\/p>\n\n\n\n A co sta\u0142o si\u0119 z lisem?<\/p>\n\n\n\n D\u0142ugo po tym szed\u0142 kr\u00f3lewicz przez las. Spotka\u0142 go lis i rzek\u0142:<\/p>\n\n\n\n – „Masz wszystko, czego sobie \u017cyczy\u0142e\u015b, ale moja niedola nie ma ko\u0144ca. W twojej mocy jest mnie wyzwoli\u0107.”<\/p>\n\n\n\n I prosi\u0142 go b\u0142agalnie, by go zastrzeli\u0142 i odr\u0105ba\u0142 g\u0142ow\u0119 i \u0142apy. Uczyni\u0142 wi\u0119c to, a ledwo si\u0119 to sta\u0142o, lis przemieni\u0142 si\u0119 w cz\u0142owieka, a by\u0142 to nikt inny jak brat pi\u0119knej kr\u00f3lewny, wyzwolony z czaru, jaki na nim le\u017ca\u0142.<\/p>\n\n\n\n I nie brakowa\u0142o im nic wi\u0119cej do szcz\u0119\u015bcia, jak d\u0142ugo \u017cyli.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Przed laty \u017cy\u0142 sobie kr\u00f3l, a mia\u0142 on pi\u0119kny ogr\u00f3d za swoim zamkiem. Sta\u0142o w nim drzewo, kt\u00f3re nosi\u0142o z\u0142ote jab\u0142ka. Gdy jab\u0142ka dojrza\u0142y, policzono je, lecz ju\u017c nast\u0119pnego ranka brakowa\u0142o jednego. Powiedziano o tym kr\u00f3lowi, a on rozkaza\u0142, by przy drzewie co noc sta\u0142a stra\u017c. Kr\u00f3l mia\u0142 trzech syn\u00f3w. Najstarszego z nich pos\u0142a\u0142 przy […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2138,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[28],"tags":[],"class_list":["post-2196","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nowy-lokal"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-api\/wp\/v2\/posts\/2196","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-api\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-api\/wp\/v2\/comments?post=2196"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-api\/wp\/v2\/posts\/2196\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2197,"href":"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-api\/wp\/v2\/posts\/2196\/revisions\/2197"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-api\/wp\/v2\/media\/2138"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-api\/wp\/v2\/media?parent=2196"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-api\/wp\/v2\/categories?post=2196"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-api\/wp\/v2\/tags?post=2196"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/globlog_post_8.avif\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/globlog_post_7.avif\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/globlog_post_6.avif\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/globlog_post_1.avif\")
<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/waterfront.codeand.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/globlog_post_4.avif\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n